درباره­ي تصوير: دو كهكشان در عكس تازه­ي تلسكوپ فضايي هابل (Hubble Space Telescope)، رقص پيچده­اي را به نمايش گذاشته­اند. اين كهكشان­ها كه شمار زيادي ستاره در بردارند، در رقصي پروقار كه به دست نيروي گرانش تنظيم شده است، گرد هم مي­چرخند.

اين جفت كه روي­هم­رفته Arp 87 ناميده مي­شود، يكي از صدها كهكشانِ در حال برهمكنش و يكي شدن، در كيهانِ نزديك به ماست. Arp 87 در اصل به دست اخترشناسي به نام هالتون آرپ  (Halton Arp)در ميانه­ي دهه­ي 1960م. فهرست شد. اطلس كهكشان­هاي عجيب آرپ(Arp's Atlas of Peculiar Galaxies) كتابي است كه از عكس­هاي نجومي گرفته شده با آينه­ي 200 اينچي هِيل (Hale) و تلسكوپ 48 اينچي ساموئل اُشين (Samuel Oschin) گردآوري شده است.

دقت تصوير هابل، جزييات زيبا و ساختارهاي ظريفي را نشان مي­دهد كه در در دهه­ي 60م. زماني كه Arp 87 براي اولين بار به فهرست درآمد، قابل مشاهده نبودند.

دو بازيگر اصلي درArp 87، يكي NGC 3808 در سمت راست (كهكشان بزرگ­تر) و ديگري همدم او NGC 3808A در سمت چپ است. NGC 3808 كهكشاني مار پيچي است كه تقريباً از روبه­رو ديده مي­شود و يك حلقه­ي درخشان از ستارگان درحال شكل­گيري و چندين بازوي اصلي از گرد و غبار دارد. ستارگان، گاز و غبار جريان يافته از NGC 3808، به شكل بازويي، همدم او را در فراگرفته است. NGC 3808A، كهكشاني مارپيچي است كه از لبه ديده مي­شود و حلقه­اي چرخان از ستارگان و ابرهاي گازيِ ميان­ستاره­اي دربرش گرفته است. اين حلقه، عمود بر سطحِ قرص كهكشانِ ميزبان قرار گرفته و "حلقه­ي قطبي" ناميده مي­شود.

همانگونه كه در ديگر كهكشان­هاي يكي شونده­ي مشابه Arp 87 ديده مي­شود، از شكل مارپيچ سه بعديِ (شبيه چوب پنبه­كش در ِ بطري) موادِ كشندي يا پل مواد مشترك بين دو كهكشان، چنين برمي­آيد كه بخشي از ستارگان و گازهاي بيرون كشيده شده از كهكشان بزرگ­تر، در كشش گرانشي كهكشان كوچك­تر گرفتار آمده­اند. برهمكنش گرانشي ميان اين دو كهكشان، شكل­شان را ديگرگون كرده است.

كهكشان­هاي در حال برهمكنش معمولاً ميزان بالايي از شكل­گيري ستارگان را نشان مي­دهند. شواهد زيادي ــ­رنگ ستارگان آن­ها، شدت خطوط نشريِ طيف گاز ميانْ­ستاره­اي، برون­داد پرتوي فروسرخ ِ دور، از غبار گرم شده­ي ميان­ستاره­اي­ــ اين واقعيت را تأييد مي­كند. برخي كهكشان­هاي در حال يكي شدن، از بالاترين سطح ستاره­زايي كه در كيهان مجاورمان سراغ داريم، برخوردارند.

نمود عمده­اي از اين ستاره­زايي بيش از حد، تنها هنگامي آشكار شد كه هابل، قابليت­هاي تصوير برداريش را متوجه­ي كهكشان­هاي در حال برخورد كرد. يكي از اولين اكتشافات رصدخانه اين بود كه كهكشان­هايي با ستاره­زايي بسيار فعال، دربردارنده­ي شمار زيادي ابَرخوشه­ي ستاره­اي­اند ــ­خوشه­هايي فشرده­تر و از نظر ستارگان جوان غني­تر از آن­چه كه اخترشناسان به ديدنش در همسايگي كهكشانمان عادت داشتند.

Arp 87 در صورت فلكي شير(اسد)، در فاصله­اي نزديك به سيصد ميليون سال نوري از زمين قرار دارد. اين رصدها در ماه فوريه 2007 با دوربين سياره­اي ميدان ديد باز2 (Wide Field Planetary Camera 2) انجام شده است. براي ساختن اين تصوير، نور محدوده­هاي جداگانه­ي آبي، سبز، قرمز و فروسرخ با هم تركيب شده است.