●•▪ عکسدونی _ کلیپدونی _ دوستیابی ▪•●

سلام به همه شما دوستان خوب

بخاطر همه چی

خدا نگهدار

دوستان شاید بعد از من کسی دیگه این وبلاگ رو براتون آپدیت کنه. راستی من تا حالا اسم خودمو به بعضی از شما نگفتم اسم من داوود هست (ام دی دی) اسم مخفف من بود امیدوارم تو این لحظاتی که با هم بودیم ناراحتتون نکرده باشم .

دوستدار همه شما داوود  

وقتی تو نیستی 

گاهی ساعتها دلم ميخواهد ساکت باشم پشت اين ميز بنشينم و به همه چيز فکر کنم

 و هيچ کسی به سراغم نيايد .اما نميشود.

گاهی سکوت ميخواهی که نيست و گاهی هيجان !!!

چه بايد کرد ؟؟

و تو که این روزها روزه سکوت گرفته ای !!!!چرا؟؟؟؟؟

شاخه گل زیبا در گلدان میگذاریم به خانه رنگ و بویی دیگر می بخشیم و چراغها را روشن میکنیم اما نابینا همیشه در تاریکی خواهد بود.

امروز در مورد یکی از شخصیت های بزگ تاریخ کتابهایی رو برای شما دوستان

عزیز گذاشتم امیدوارم خوشتون بیاد 

يا ضامن آهو-محبوبه بوري
http://www.imamreza.net/per/imamreza.php?id=66

چهل پنجره-طاهره ايبد-محمدرضا لواساني
http://www.imamreza.net/per/imamreza.php?id=67

امام رضا(ع)دررزمگاه اديان-سهراب علوي
http://www.imamreza.net/per/imamreza.php?id=73

امام در عينيت جامعه-استاد محمدرضا حكيمي
http://www.imamreza.net/per/imamreza.php?id=74

ولايتعهدي امام رضا(ع)-شهيد مرتضي مطهري-قسمت اول
http://www.imamreza.net/per/imamreza.php?id=76

ولايتعهدي امام رضا(ع)- شهيد مرتضي مطهري- قسمت دوم
http://www.imamreza.net/per/imamreza.php?id=77

پيشواي هشتم
http://www.imamreza.net/per/imamreza.php?id=78

 تنها راه مستقيم در عبوديت حق

پايسته ترين و آراسته ترين شيوه عبو ديت و بندگي، حركت  در مسير ولايت امام زمان (ع) است. بدون ولايت او، تمام راه ها محكوم به شكست و هلاكت است. تنها راه هدايت و سعادت و تنها راه معنويت و نورانيت، قرار گرفتن تحت سرپرستي و ولايت امام زمان (ع) است. چنانچه در زيارت حضرت در سرداب مقدس چنين آمده است: «سلام بر تو اي درگاه خدا كه هيچ كسي جز از آن به خدا نرسد، سلام بر تو اي راه خدا كه هر كس در غير آن راه پويد هلاك گردد... شهادت مي دهم كه تنها به ولايت تو تمام اعمال، پذيرفته و تمام افعال، پاك و رشد يافته مي شوند. به ولايت توست كه همه نيكي ها فزوني مي يابد و بدي ها محو و نابود مي گردد. پس هر كه در روز واپسين به همراه ولايت تو و با اعتراف به امامت تو محشور گردد، افكارش قبول و گفتارش تصديق و نيكي هايش مضاعف و بدي هايش محو و نابود مي گردد. و هر كه از قلمرو ولايت تو بيرون رود و نسبت به شناخت و معرفت تو جاهل باشد و غير تو را برگزيند، خداوند او را به رو به آتش بيفكند و از او هيچ عملي را نپذيرد و در روز قيامت بر او هيچ ارزش و مقداري نباشد. (محدث قمي، مفاتيح الجنان، زيارت امام زمان در سرداب سامرا)

نباشد بي تو عالم را صفايي        نه دين را بي تولايت بهايي

كند هر كس ز درگاهت گدايي        به حق حق رسد آخر بجايي

داستان عشق

يک روز بعد از ظهر وقتي اسميت داشت از کار برميگشت خانه، سر راه زن مسني را ديد که ماشينش خراب شده و ترسان توي برف ايستاده بود .اون زن براي او دست تکان داد تا متوقف شود. اسميت پياده شد و خودشو معرفي کرد و گفت من اومدم کمکتون کنم. زن گفت صدها ماشين از جلوي من رد شدند ولي کسي نايستاد، اين واقعا لطف شماست .وقتي که او لاستيک رو عوض کرد و درب صندوق عقب رو بست و آماده رفتن شد, زن پرسيد:" من چقدر بايد بپردازم؟" و او به زن چنين گفت: " شما هيچ بدهي به من نداريد. من هم در اين چنين شرايطي بوده ام. و روزي يکنفر هم به من کمک کرد¸همونطور که من به شما کمک کردم. اگر تو واقعا مي خواهي که بدهيت رو به من بپردازي¸بايد اين کار رو بکني. نگذار زنجير عشق به تو ختم بشه!" چند مايل جلوتر زن ، کافه ی کوچکي رو ديد و رفت تو تا چيزي بخوره و بعد راهشو ادامه بده ولي نتونست بي توجه از لبخند شيرين زن پيشخدمتي بگذره که مي بايست هشت ماهه باردار باشه و از خستگي روي پا بند نبود. . او داستان زندگي پيشخدمت رو نمي دانست¸واحتمالا هيچ گاه هم نخواهد فهميد. وقتي که پيشخدمت رفت تا بقيه صد دلار شو بياره ، زن از در بيرون رفته بود ، درحاليکه بر روي دستمال سفره يادداشتي رو باقي گذاشته بود. وقتي پيشخدمت نوشته زن رو مي خوند اشک در چشمانش جمع شده بود.در يادداشت چنين نوشته بود:" شما هيچ بدهي به من نداريد. من هم در اين چنين شرايطي بوده ام. و روزي يکنفر هم به من کمک کرد،همونطور که من به شما کمک کردم. اگر تو واقعا مي خواهي که بدهيت رو به من بپردازي،بايد اين کار رو بکني. نگذار زنجير عشق به تو ختم بشه!". همان شب وقتي زن پيشخدمت از سرکار به خونه رفت در حاليکه به اون پول و يادداشت زن فکر ميکرد به شوهرش گفت :"دوستت دارم اسميت همه چيز داره درست ميشه."
بیایید هر کدام از ما زنجیر عشقی بسازیم که تا بی نهایت ادامه داشته باشد

آنگاه که غرور کسی را له می کنی، آنگاه که کاخ آرزوهای کسی را ویران می کنی، آنگاه که شمع امید کسی را خاموش می کنی، آنگاه که بنده ای را نادیده می انگاری ، آنگاه که حتی گوشت را می بندی تا صدای خرد شدن غرورش را نشنوی، آنگاه که خدا را می بینی و بنده خدا را نادیده می گیری ، می خواهم بدانم،دستانت را بسوی کدام آسمان دراز می کنی تا برای خوشبختی خودت دعا کنی؟. بسوی کدام قبله نماز می گزاری که دیگران نگزارده اند؟

 دوست خوب من ! سلام

آموخته ام  که

به که باید دل داد؟
به که باید پیوست؟
و به چشمان که باید خندید؟
به نسیم گذرا
به گل اطلسی و یاس سفید
به کبوتر حرم
یا به مهتاب خدا؟
به که باید پیوست؟
به عبور گل سرخ
یا به تکرار نگاه
یا صدای نفس چلچله ها
یا به یک برگ خزان دیده سرد؟
به که باید دل داد؟
به یکی مرد بزرگ
یا به یک کودک شیطان و شرور
یا به یک نغمه ی شاد؟
به که باید پیوست؟به یکی رود زلال
یا به یک رشته پیچیده کوه
یا به یک کوچ پر از عشق پرستوی قشنگ؟
به که باید خندید؟
به نگاه تر یک پروانه
یا به یک شعله ی مستانه ی شمع
یا به یک روشنی تار دل دیوانه؟
به که باید خندید ؟

داستان راستان

حريم امام زمان (ع) ويژه مؤمنان راستين

علي بن ابراهيم بن مهزيار اهوازي كه از تشرف يافتگان به محضر نوراني امام زمان بوده است، مي گويد: وقتي به همراه آن جوان با وقار و خوش سيما به بالاي تپه طائف رسيديم، به من گفت: «چه مي بيني؟!» نظر افكندم و دشتي سرسبز و دلگشا ديدم. عرض كردم: «آقاي من، دشتي سرسبز و با طراوت پر از علف و گياه مي بينم. گفت: «آيا در بالاي اين سرزمين سرسبز چيزي مي بيني؟» گفتم: «آري بر بالاي بلندي خيمه اي مي بينم كه نور از داخل آن مي درخشد.» گفت: «اي پسر مهزيار! خوشا بحالت، روشن باد ديدگانت! آرزوي هر آرزومندي در همين جاست. اينك بدنبالم بيا!»

به دنبال او روان شدم تا به دامنه آن بلندي رسيديم. آنگاه گفت: «پايين بيا! اينجا هر سرسختي، نرم و متواضع و هر ستمگري فروتن و خاضع مي گردد.»

وقتي پايين آمدم گفت: «زمام شتر را رها كن!» گفتم: «به چه كسي بسپارم؟» گفت: « اينجا حرم حضرت قائم است، حرمي كه جز مؤمن و ولي خدا در آن داخل و خارج نمي شود.»

آري حريم قدسي امام زمان (ع) حريم مطهري است كه ويژه مؤمنان و مخلصان راستين است.

اي شادي من، غصه من، اي غم من!            اي زخم درون من و اي مرهم من!

بنما نظري به ذره اي بي مقدار                      تا بر سر آفاق رود پرچم من

امام خميني

گلبرگی از زندگی انسان ...

   

    

     

عشق...    
 

وفا