از من جدا گشته ای و نگاهم نمی کنی چون درد در منی و رهایم نمی کنیگم گشته ام میان رویاهای تو از این آوارگی بگو جدایم نمی کنیهر شب چو ابر می گریم آخر چرا؟ چه شد که صدایم نمی کنی؟من پرنده مهاجر گم کرده وطنم به آسمان خویش تو رهنمودم نمی کنیامشب با همه خستگی تو را فریاد می زنم اما باز تو نگاهم نمی کنی
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
فكر ميكردم آنقدر از نگاهم بيزار شده ای
هر چه از الفبای تو حرف برمی دارم تا تمام شوی لابه لای این همه خطوط مبهم و
واژه ندیده دوباره از سر سطر آغاز می شوی با این همه هنوز هم به تقدس تند یک حس عاشقانه مثل همیشه دوستت دارم
اما باور کن نمی دانم به کجای این قصه باید عادت کنم
وقتی تو عاقبت می
روی و من دوباره در هيچ گم می شوم
ای مهربانم چه زيباست به خاطر تو زيستن
و برای تو ماندن و به پای تو سوختن.
آنروز که مهمان قلبم شدی
خوب به ياد دارم
روزي كه با خود گُفتم
كسي را يافته ام كه ديگر از دست نخواهم داد
روزي كه اميد ها و آرزوهاي فراواني از خاطرم مي گذشت
روزي كه تورا شناختم
با خود گفتم كه يگانه ي خويش را يافتي
پس ديوانه وار عاشقش باش
اورا چون پروردگارت بپرست
عزيز بدارش و تا سرحد مرگ عاشقش باش
يادم هست آن هگام كه عاشقت شدم
باخود پيمان بستم
كه ديگر در نگاه هيچ كسي كه تمناي مهر و توجه دارد
نگاهي نكنم
پيمان بستم كه تنها نگاه عاشقم را
وقف چشمان مهربان تو كنم تا فردا روزي پشيمان نباشم
پشيمان نباشم
كه چرا آنگونه كه لايقش بودي دوستت نداشتم
پشيمان نباشم
كه چرا عشقم را ابراز نكردم
عمل نكردم به آنچه مي گويم تا اثباتي باشد
بر حرفهاي عاشقانه ام
واينك نيز ، همچنان بر عهد خود
وفادارمو پيماني دوباره مي بندم كه خورشيد نگاهم
بر هيچ افق ديگري جز وجود تو طلوع نكند
و بر هيچ كس ، جز تو ، نتابد ...
عشقم را در سينه پنهان
و قلبم را از هركس مخفي خواهم كرد
تا دور از چشمانت كسي آندو را از من نگيرد
و اينك بر بُلنداي قله ي عشق و صداقت
نام تورا فرياد مي كنم
اميدوارانه نامت را مي خوانم
و اميدوارم كه مرور زمان ذره اي از عشقت در من نكاهد
و گذر ثانيه ها
افزاينده ي مهر و محبتم به تو باشد
| ||
 سفر
من از آن لحظه که بار سفري مي بستم
وعده اي بود و کلام سخني در گوشم
که بپرسم،بروم يا که ببينم!
چه کسي عاشق معناي شب فاخته بود؟
چه کسي با تو به دلدادگي عشق دلي باخته بود؟
سفر دور و درازي رفتم
و درين راه سخن هاي تو در گوشم بود!
گفته بودي که زشب هاي تو و ماه بپرسم که هنوز،
هست؟
آيا گذري هست به مهتاب و شب راز و نياز؟
گفته بودي که بپرسم،بروم يا که ببينم!
گذر مخملي زنجره در جوي روان، هست هنوز؟
گفته بودي لب آن رود،
در آن دهکده آواز زني غمگين است
بروم يا که ببينم!
گل زيباي وجودش زچه رو مي گريد؟
به چه ها مي نالد؟
و چرا دايره رنگ غزل هاي خدا غمگين است؟
گفته بودي که تورا در همه جا ياد کنم!
خاطرات دل غمگين تو را شاد کنم.
آخر اي دوست کجايي؟ که هنوز،
من به زندان دل سوخته اي در سفرام!
من از آن روز که از شاخه خشکيده
به پرواز کشيدم پر و بال،
اوج من در قفسي بود و بلنداي سر ام!
و در آن شب که به مهماني باغي رفتم
دل به آلام نگاه گل ياسي بستم
که در اين ظلمت بي عاطفه مقهور نشد!
من در اين وادي بي پرده سفر هاي زيادي کردم
سال ها در سفر آبي رودي بودم
که به ساحل نرسيده خشکيد!
و از آن شب که به آرامگه ساحل دوري رفتم
شاهد عشق قشنگ دل ماهي بودم
و در آن ساحل مرگ
رجعتي با لب خشکيده به امواج نبود!
نه بر آن تشنه خشکيده گلو،
قطره آبي دادند
نه گلستان و سمن را به کسي بخشيدند!
من در اين وادي نفرين شده، بيهوده تقلا کردم
که بپرسم ،بروم يا که ببينم
ز چه رو عشق چنين بي معناست
يا چرا سفسطه در کار دل ما پيداست!؟
سال ها رفتم و رفتم که ببينم آيا
ميشود نان به فقيري بخشيد؟
با محبت غم و اندوه کسي را پرسيد؟
اشک چشمان کسي را بوسيد؟
مرحمي بر جگر سوخته شمعي شد،
يا چراغي افروخت؟
من از اين فاصله ها سخت پريشانحالم
باورام کن که نميدانم من.
من نميدانم از اين عشق چه ها ميگويند!
آسمان هنر عشق نميدانم چيست!
آخر اي دوست ،کسي با من دلسوخته همراه نشد!
راستي، چه کسي ميداند؟
که درين سبزه و راغ
زاغ ها رنگ سيه روزي خود را دارند!
اي دريغ از همه احوال
که هرگز نشد آن روز
که معنا يابد،عشق يعني همه چيز! |
تو این روزهای بی کسی که هرکی فکرخودشه
من که بریدم از همه دلم فقط به تو خوشه
وفتی توهستی دلخوشی بی خودی پرپرنمیشه
دلواپسی دربه دره ؛چشم منم تر نمیشه
حس قشنگ ماشدن؛ با بودنت تازه میشه
آخه زیر سایه ی تو دلش میخواد قد بکشه
به جزتو پای هیچ کسی به فکر من وا نمیشه
شب سیاه بی کسی؛بی تو که فردا نمیشه
منکه دلم بادیدنت تا آسمون پر میکشه
اگه یه روزی تو بری ؛طفلکی دیوونه میشه
منکه دلم بابودنت جون میگیره؛تازه میشه
راستی نگفتی نازنین؛دل شما به کی خوشه؟؟
دلم به بودنت خوشه؛دلم به دیدنت خوشه
گلی ولی نه مال من،دلم به چیدنت خوشه
http://groups.yahoo.com/group/BIYA-TOO/join
وقتی با تموم وجودت عاشقی اما باید از همه ی این احساسات خیلی ساده تر از عاشقیت بگذری .چون فقط وفقط به فکر اونی . بخدا خیلی سخته نگاهتو برای همیشه ازش بدزدی چون اونو دیگه نمیتونی بشناسی .آره واقعا حقیقت داره که وقتی عاشق شدی نباید اون بدونه .خیلی سخته اونقدر سخت که چشماتم دیگه یاریت نمیده ،منم یکی از همون آدما دیگه طاقتم تموم شده چند روز چند ساعت چند سال عاشق بمونم تا کی ؟ هیچ جوری از این موضوع رها نمیشم .اشتباه من اینه که عاشق شدم؟ مگه من خودمو عاشق کردم . چرا اونی که عاشقم کرد به فکر این نبود که یه روزی مثل الان این حق و دارم که با همه ی وجودم فریاد بزنم بابا پس تکلیف این همه علاقه چی میشه؟ جز اینه که مثل هربار به جای شکوه راهیه دیاری کردمش که پر از دعای سلامتی و خوشبختیشه ؟ جز اینکه خنده های تصنعی مو بهش تحویل دادم که یه وقت وقت رفتن دلش نلرزه . یه وقت ناراحت نشه . یه وقت دلش نشکنه . مثل هربار . نگاه سردمو به زمین خدا میدوزم و حالا توی تنهایی خودم این حق و پیدا کردم با تموم وجودم گریه کنم ولی دیگه چه فایده وقتی هیچ وقت نتونستم بهش بگم پس حق من چی؟ من از این گریه های یواشکی خسته شدم . چرا نباید بدونه چی به سره دلم اومده؟ مثل همیشه دلم به چشمام و چشمام به فکرم .همه به همه دستور میدن دختر صبور باش گذشت کن . این وسط فقط روحمه که دیگه جونی نداره . و من شرمنده ی چشمام .شرمنده ی دلی که هربار از طرف یکی شکسته .. من چی دارم که از خودم دفاع کنم. جز اینکه سکوت کنم چون عاشقم؟یعنی ارزش و عدالت عشق انقدر کمه؟http://groups.yahoo.com/group/BIYA-TOO/join
http://groups.yahoo.com/group/BIYA-TOO/join
در گروه ما عضو بشید با بیش از ۲۰۰۰ عضو
بعد از سفري بي عشق از حادثه مي آيم با شوق تو مي رفتم بي وسوسه مي آيم يک قلب ترک خورده سوغات محبت بود پاداش دل ساده نيرنگ و خيانت بود من از تو چه سر بودم اي بي نفس کمرنگ من حادثه ي روزم تو شب زده ي دل سنگ خاکستر جا مانده از فاجعه ي ققنوس اندوه شب سربي در با ور يک فانوس در عشق تو فرسودم پايان قشنگي بود مزد همه ي خوبيم افسوس دورنگي بود اي از غم من سرخوش شکم به يقين خشکيد محکوم عذابي تو در دايره ي تمديد لايق تر از اين بودم عشق تو حماقت بود يک عمر هدررفته تاوان رفاقت بود اين اوج حقارت بود اين اوج حقارت بود
http://groups.yahoo.com/group/BIYA-TOO/join
http://groups.yahoo.com/group/BIYA-TOO/join
در گروه ما عضو بشید با بیش از ۲۰۰۰ عضو
گفتم که رفتن يه روز قاب دلم رو مي شکنه
گفتي که اين بخت تو بود ، تقدير تو شکستنه
هر وقت که بارون مي زنه تو رو کنارم مي بينم
حس مي کنم پيش مني ، هنوزم عاشق ترينم
گفتم به اون ، اون روز مياد ، غصه هامون تموم ميشه
گفتي اگه با هم باشيم لحظه هامون حروم ميشه
وقتي رفتي همه دنيا رو سرم ، انگاري خراب شد و دلم شکست
دل من زانوي غم بغل گرفت ، رفت و کز کرد گوشه اتاق نشست
از وقتي رفتي هيچ کسي هم درد و هم رازم نشد
هيچ کسي حتي يه دفعه هم غصه سازم نشد
رفتي ولي بدون هنوز عاشقتم تا پاي جون
دل بهاريم عاشقه چه تو بهار چه تو خزون
برايت آسماني خواهم کشيد
پر از ستاره هاي هميشه نوراني
تو در کنار من روي ابرها
من غرق آنهمه مهرباني
برايت ستاره اي ميچينم
دور چشمانت طواف ميدهم
براي رضايت تو هم شده
تمام ستارگان را ميخرم
برايت رنگين کماني فرض ميکنم
در افق بالاتر از خط خورشيد
دستهاي من رو به آسمان
و اشکهاي شوقي که ازديده خواهد چکيد
برايت يکدسته آرزو ميچينم
با اشک و لبخند به توهديه ميدهم
من به تو قول ميدهم عزيزم
که امشب تو را به مهماني نور ميبرم
برايت از آرزوهايم حرف ميزنم
تو به خواب چشم من هميشه روشني
ميدانم يکروز در اوج نااميديها
تو همان آروزي شايد محال مني
برايت در گوشه کوچک قلبم
خانه اي پر ازعشق خواهم ساخت
آنروز بيشتر از هميشه و امروز
عاشقانه دل به تو خواهم باخت
برايت پري وار اسير زمين ميشوم
من به عشق تو اينجا اسيرم
ميدانم تا آنروز که دور نيست
پري وار با بوسه اي عاشقانه ميميرمhttp://groups.yahoo.com/group/BIYA-TOO/join
http://groups.yahoo.com/group/BIYA-TOO/join
در گروه ما عضو بشید با بیش از ۲۰۰۰ عضو
People see God every day; they just don't recognize Him.
مردم هر روز خدا را مي بينند، فقط او را تشخيص نمي دهند
Let God love others through you, and let God love you through others.
بگذار خداوند ديگران را به وسيله تو دوست بدارد و تو را به وسيله ديگران
God understands our prayers even when we can't find the words to say them.
خدا دعاي ما را مي فهمد، حتي وقتي کلمه اي براي گفتنش پيدا نمي کنيم
When you're self-esteem is low think about being created in the image of God.
هر وقت احساس احترام به خود در شما کاهش يافت
فکر کنيد که خداوند شما را به صورت خودش آفريده استWe may have different holidays and different prayers, but we have the EXACT SAME God which means we are more the same than we are different.
ممکن است ما تعطيلات و دعاهاي متفاوت داشته باشيم
اما همگي دقيقا يک خداي واحد داريم
اين نشان مي دهد که شباهت هاي ما بيشتر از تفاوت هاي مان است
Every evening I turn my worries over to God.
He's going to be up all night anyway.هر شب نگراني هايم را به خدا وا مي گذارم
او به هر حال تمام شب بيدار است
God is a circle whose center is everywhere and whose circumference is nowhere.
خداوند دايره ايست که مرکزش همه جاست، و محيطش هيچ کجا نيست
God gives the nuts but he does not crack them.
خدا گردو را مي دهد، اما آن را براي مان نمي شکند
Rebellion to tyrants is obedience to God.
سرپيچي از فرمان ظالم، اطاعت از امر خداست
God has never given us a dream without also including the power to achieve that dream.
خداوند هرگز به ما رويايي نمي دهد که توان تحقق بخشيدن به آن را نداشته باشيم
God has given us two hands-one to receive with and the other to give with.
We are not cisterns made for hoarding; we are channels made for sharing.
خداوند به ما دو دست داده است، يکي براي گرفتن و ديگري براي دادن
ما مخزن هايي نيستيم که براي ذخيره چيزها ساخته باشند،ما کانال هايي هستيم براي تقسيم چيزها
If God gave you everything you asked for,
where would you put it?اگر خداوند همه چيزهايي را که مي خواهي به تو مي داد آنها را کجا جا مي دادي؟
http://groups.yahoo.com/group/BIYA-TOO/join
در گروه بیش از ۲۰۰۰ نفری ما عضو بشید
دوستان برای عضویت در گروه بزرگ ما به این لینک مراجعه کنید.
عضویت شما در گروه ما باعث افتخار ماست
ایمیلهای جالب تفریح - سرگرمی -جک- مطالب عاشقانه-عکسهای زیبا-و خلاصه هر چی بخوای اینجا
میبینی
در گروه بیا-تو BIYA-TOO
چرا از عشق حرف می زنی ؟ منظورت چیه میگی کاش گناهی کنم که مجازاتش تبعید به قلب تو باشه ؟ تو که اسیری ، تو که رها نشدی ، تو که باورت نمی شه بشه پرواز کرد .. بشه غرق شد .. تو آسمون عشق ِ یکی .. تو دریای عشق ِ یه نفر . چرا حرف از عشق می زنی ؟ آره با تو ام .. با خودت . با تو که از بوسه طفره رفتی .. با تو ام ؛ تو حق نداری از عین و شین و قاف کلمه بسازی و به زبون بیاری . من تو رو از این محروم می دونم . بهت اجازه نمی دم از این کلمه جایی استفاده کنی . تو اسیری .. تو می ترسی با خاطرات تلخ بچه گیت خداحافظی کنی . تو نمی خوای دوس داشته باشی کسی رو .. تو نمی خوای کسی دوس داشته باشه تو رو . پس چه جوری میگی عشق یعنی فلان .. عشق یعنی بهمان ..؟ تو با عشق و معنیش کاری نداشته باش . اسم خودتم نذار رها ! تو بدجوری گیر کردی . اون جور که از پناهِ قفس نمی خوای رها بشی .. باور نمی کنی .. محکومی که بمونی توش . زل زدی تو چشام و گفتی ازت نفرت دارم چون اینجوری بزرگم کردن !؟ خوب پس سهم خودت توی ساختن و بنا کردن خودت چی شده؟ اون رو کی خورده ؟ اون سر جاشه .. تو نمی بینیش .. نبین ؛ خودتو اذیت نکن . از عشق حرف نزن
از یه پسر
با دستاش صورتشو پاک می کنه اما نمی تونه نمی تونـــــــــه جلوی گریه شو بگیره.
|
از هر كه پرسيدم ،
گفت فراموشش كن .
اما چگونه ؟
هيچكس نگفت .
يكي گفت : ديگر بدو فكر نكن .
اما چگونه به او فكر نكنم ،
در حالي كه هر لحظه يادش در خاطر من است .
ديگري گفت : ديگر به او نگاهي نكن .
اما چگونه نگاهش نكنم ،
در حالي كه نگاه تنها مسير ميان من و اوست .
ديگري گفت : نگاهش را ناديده بگير .
اما چگونه نگاهش را ناديده بگيرم ،
درحالي كه نگاهش در هر آينه پيداست .
تمام راه حلها را امتحان كردم ، اما نشد .
هر روز خاطره اش
تازه تر است از ديروز
و هر روز نگاهش همان نگاه ديروز است ،
همان نگاه اول روز .
چگونه مي توانم فراموشش كنم
در حالي كه در تك تكِ ستاره هاي آسمان
بر قطره ، قطره ي موجهاي دريا
و بر برگ برگِ سبزِ سرو
نامش را نوشته ام .
و از صداي چكاوك ،
و از صداي بلبل ،
و از سكوت قاصدك ،
تنها صداي سلام او را مي شناسم .
در هر آينه اي ،
و بر هر ديواري ،
قابي از نگاهش نصب كرده ام .
حال از خود تو مي پرسم :
چگونه فراموشت كنم ؟!
چگونه ديگر نگاهت نكنم ؟!
چگونه ديگر نامت را نياورم ؟!
چگونه ديگر در آينه بنگرم ؟!
چگونه ديگر صدايت را نشنوم ؟!
وچگونه ديگر آمدنت را به انتظار ننشينم ؟!
اي كاش پاسخم مي دادي .
اي كاش فقط براي يك لحظه
سكوت را مي شكستي .
از تو مي پرسم :
چگونه به آسمان نگاه كنم ،
و ماه رخ تو را هر شب تمام نبينم ؟!
چگونه چشمه آب را بنگرم ،
و جوشش مهرباني ات از خاطرم نگذرد ؟!
چگونه به كوه نگاهي اندازم ،
و عظمت و بزرگي نگاهت را نجويم ؟!
چگونه از كنار نسيم بگذرم ،
و بوي خوش تو به مشامم نرسد ؟!
چگونه موجهاي دريا را ببينم ،
و ياد نام تو روي شنهاي ساحل نيفتم ؟!
چگونه ؟!
بگو چگونه مي توانم
با تمام آنچه دارم ،
هرچند جز نگاهت هيچ ندارم ،
وداع كنم و فرض كنم
از ابتدا هيچ نداشته ام ؟!
چگونه باور كنم حرفهاي شقايق
همه دروغ بوده است ؟!
و تمام حرفهاي قاصدك ،
و اميد گنجشك،
و تمام خاطرات پرستو .
چگونه باور كنم
تو ديگر نگاهم نخواهي كرد ؟!
چگونه باور كنم
زندگي به همين سادگي
مسير جاده تو را از من جداكرد ؟!
چگونه باور كنم
آن بيابان
كه جز برهوت تنهايي نيست
خيلي وقت است آغاز گشته است ؟!
چگونه باور كنم سرابي بيش نبودي ؟!
چگونه باور كنم جاده سنگدلي اش را
براي همگان
تنها در زندگي من
به نمايش گذاشت ؟!
چگونه باور كنم
ماه از سرزمين من گريخت ،
بي آنكه مهتابي او را بربايد ؟!
تو بگو چگونه بايد باور كنم ؟!
|
.jpg)
.jpg)
.jpg)
سلام به همه عاشقای دنیا و مخصوصا اون دوستمون که توی قسمت نطرات گفته بودن این چیزاز چرت و پرت چیه که گذاشتی توی وبلاگت و گفتن که اگه دوباره از این چیزا بذارم توی وبلاگ این وبلاگ رو هک
میکنه به این دوستمون بگم همه سعی وتلاشش رو بکنه و این رو بدونه من توی یه وبلاگ دیگم آموزش هک کردن رو گذاشتم اونم به بهترین نحو و حتما میدنم چطور باید با اون مقابله کنم و اینو بگم که این دوستمون اگه جرات داشت ایمیلشون رو میذاشتم یا یه چیزیکه من بتونم باهاشون تماس بگیرم
فقط خواستم بگم اگه هر کاری از دستشون بر میاد انجام بدن
در ضمن فکر نکنم بلاگفا اینقدر سرویس امنیتیش اینطور باشه که شما بتونی هکش کنی
راستی اینم وبلاگ آموزش هک من خیلی وقته آپش نکردم www.tejarat-iran.blogfa.com
دوست عزیز خیلی دوست داری اینکاره بشی؟
فک میکنم همیشه توی رویا به سر میبری
قاصدك
شبي آرام بود و من
چون هميشه غرق رويايت
دو چشم عاشقم را دوخته بر آسمان
من امشب انتظار بودنت را مي كشم
كاش من عطر قدومت را ميان اين نسيم مملو از گريه
ميان ابر هاي مملو از فرياد رعد و برق يا باران
كاش من عطر قدومت را دوباره مي چشيدم
خدايا
چه سرد است
من اما همه دردم
بي حضورت بي صدايت اي سراپا همه خوبي همه عشق
همه باران همه ياس
اي حضور تو حضور باغها
اي كه عطر بدنت همچو صد جرعه شراب
مست گرداند من
من عاشق من ديوانه تو، من بي مي مست
كاش امشب بودي
من برايت حرف دارم سالها
من تو را مي خواهم
من تو را مي خوانم
من فقط با غم تو غمگينم
من فقط گهگاهي نيمه شب مي خوابم
ورنه هر شب تنها بي تو خوابم هيچ است
كاش يك شب و فقط يك شب زود
باز هم گرم حضورت همچو مردي بي باك
سرد چشمانم را غرق رويا مي كرد
امشب شراب تلخ تر از هر شب من است
چون نوش تو هميشه ز آن هر مي گرفت
زهر شراب كاش مرا تا اذان صبح
از پا در آورد
چه نرم و لطيف ميرويد
در جهان انديشه ام
تنپوش آبي آرزوهايت!
و چه بيقرارند
در نوازش باد ،گيسوانت.
گونه هايت ژرفاي آسماني است
که بي هيچ ستاره تو را درخشيد.
و چه زلال
چشمه هايي که تو را جوشيد
و پايدار ،زميني که از شهد لبانت نوشيد.
نرم و لطيف مي آيي
سبز و خرامان
و چه آهسته بر مي فرازي
رويش قامت ام را
بر جنگل سبز ديدگانت.
با غبان من باش!
من آن نگاه سبز ياس سپيدم.
رويشي بي دغدغه
بر سنگ بوته هاي عقيق
و گلوگاه فرياد يک غرور
بر آواز هاي مغموم حنجره ات .
بر آستان مخمل ديدگانت
مرا فرياد کن
و بر شمعداني گل هايت
مرا برويان
و باغبان من باش .
